سلام

بزرگی جمله ای زیبا از بزر گی  نقل کرد

عصبا نیت با دیوانگی آغاز می شود و با پشیمانی پایان می یابد

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم                           تا به کی در غم تو ناله ی شبگیر کنم

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود                         مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

هیچ روز و شبی سپری نمیشود که در سراسر آن بتوانیم انگشت زندگی را

لمس کنیم و لبخند بزنیم و شادمان شویم . سرنوشت زمان در هنگام غفلت

به سراغمان میآید و با چشمانی هراس انگیز به ما مینگرد و به طرز خشونت

آمیزی ما را برزمین میزند و با پاهای آهنینش له مان میکند. آنگاه خنده کنان

میرود و دور میشود.امّا طولی نمیکشد با پشیمانی باز میگردد  و با دستان

ابریشمی اش پیکرمان را بر میدارد و برایمان سرود امـیـــــد میخواند.

مصایب بسیار و درد های جانکاه به همراه خیالات شبانه به سوی ما می آیند

 امّا با آمدن صبح روبرویمان متلاشی میشوند.

«به نقل از کتاب ارواح سرکش اثر جبران خلیل جبران»

خدایا  آرزوی حج همچون خود حج لیاقت می خواهد ؟؟؟؟؟

حج ، بودن تو را که چون کلافی سر در خویش گم کرده است ، باز می کند. این دایره بسته ، با یک نیت انقلابی ، باز می شود ، افقی می شود ، راه می افتد ، در یک خط سیر مستقیم ، هجرت به سوی ابدیت. به سوی دیگری ، به سوی او !

هجرت از خانه خویش به خانه خدا ، خانه مردم ! و تو ، هر که هستی ، که ای ؟ انسان بوده ای ، فرزند آدم بوده ای ، اما تاریخ ، زندگی ، نظام ضد انسانی اجتماع ، تو را مسخ کرده است .

و تو ، جاده تاریخ را پیش گرفتی ، به راه افتادی ،کوله بار امانت خدا بر دوشت ، پیمان خدا در دستت ، نام ها که خدا به تو آموخت و در دلت و روح خدا در کالبدِ بودنت و ...

عصر ، تمامی سرمایه ات و تو ، کارت ؟ همه  از سرمایه خوردن ! پیشه زندگی ات؟ زیانکاری ، نه زیان در سود ، زیان در سرمایه: خسران! و به عصر سوگند که انسان هر آینه در زیانکاری است.

و تو ، تا حال چه کرده ای؟ زندگی کرده ای !

- چه در دست داری؟

- سال ها که از دست داده ام !

و چه شده ای؟ ای بر سیمای خداوند ! ای مسئول امانت او ؟ ای مسجود ملائک او ؟ ای جانشین الله در زمین ! در جهان !

« دکتر علی شریعتی »